195 lat temu, 17 lutego 1826 roku papież Leon XII zatwierdził Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, jak też jego Konstytucje i Reguły.
Decyzja ta, która uświęciła oblacki sposób życia i była publicznym uznaniem w Kościele, została przyjęta z radością i wdzięcznością. Następnego dnia Eugeniusz de Mazenod pisał do o. Tempiera:
„Wniosek, jaki powinniśmy wysnuć, moi drodzy przyjaciele i dobrzy bracia … to przywiązać się do naszych Reguł sercem i duszą oraz z (większą) dokładnością praktykować to, co one nam zalecają. To nie jest błaha sprawa, to już nie zwyczajne przepisy, pobożne postanowienia: to są Reguły zatwierdzone przez Kościół po drobiazgowym badaniu … Stały się one własnością Kościoła, który je przyjął.
Przez swoją słabość i szczupłą liczbę jesteśmy niczym płód poroniony, a przecież nasze istnienie w Kościele nie jest mniejsze niż sławnych organizmów, niż najświętszych stowarzyszeń. Poznajcie waszą godność i czuwajcie, aby nigdy nie przynieść ujmy swojej Matce … Łaska będzie ją użyźniać, aby zrodziła wielką liczbę dzieci, jeśli będziemy wierni i jeśli nie ściągniemy na nią hańby bezpłodności przez naszą przewrotność. W imię Boże bądźmy święci”. (Ecrits oblats, VII, s. 41)
W naszej kodeńskiej wspólnocie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej do dzisiejszej uroczystości przygotowywaliśmy się przez dzień skupienia, który animował o. Jan Klubek OMI z naszej wspólnoty.
W dzisiejszy uroczysty dzień podczas Eucharystii celebrowanej w Bazylice przed wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny Kodeńskiej, której przewodniczył i wygłosił homilię o. superior Krzysztof Borodziej OMI dziękowaliśmy Panu Bogu za dar naszego powołania w Kościele oraz prosiliśmy o nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.
Podobnie jak wszyscy Oblaci na całym świecie także Ojcowie i Bracia z Kodnia odnowili śluby zakonne oraz zawierzyli Zgromadzenie Maryi Niepokalanej.
„Wezwanie Jezusa Chrystusa, posłyszane w Kościele poprzez potrzeby zbawienia ludzi, jednoczy Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej”. (K 1)
