RELIKWIE ŚW. TERESY I JEJ RODZICÓW.😇😇
👉W dniach 21-22 listopada karmel kodeński gościł Relikwie Św. Teresy od Dzieciątka Jezus i jej rodziców – Św. Zelii i Św. Ludwika Martin.
👉O. Mariusz Wójtowicz OCD wraz z Br. Pawłem są animatorami peregrynacji, podczas której poprzez głoszone konferencje możemy bliżej poznać świętych i powierzyć im nasze trudne sprawy. W przywitaniu relikwii wzięli udział klerycy siedleckiego WSD wraz z ks. Rektorem oraz Ojcem Duchownym.
👉Małżonkowie👩❤️💋👨 mogą również odnowić uroczyście swoje przyrzeczenia małżeńskie, co miało miejsce w sobotę na zakończenie Mszy Świętej. Wiele osób skorzystało z możliwości modlitewnego 🙏trwania przy relikwiach.
👉LUDWIK: kochał swoje dzieci wymagającą, ale czułą miłością ojca. Czuwał nad bezpieczeństwem fizycznym i moralnym córek. Święta Tereska wspomina, że ojciec dbał o to, by nie zostawić przy mnie żadnej rzeczy, która mogłaby przyćmić moją niewinność, a szczególnie, abym nie usłyszała żadnego słowa, z powodu którego próżność mogłaby wślizgnąć się do mojego serca.
Ważną przestrzenią życia Ludwika była praca. Z zawodu był zegarmistrzem, prowadził własne przedsiębiorstwo. Zapisał się w pamięci bliskich i pracowników jako człowiek niezwykle uczciwy, pracowity, sumienny i życzliwy. Szanował Boże przykazania odnoszące się do pracy, szczególnie zakaz pracy w niedzielę. Choć wielu radziło mu, by dorabiał w niedzielę, to on zawsze konsekwentnie odmawiał.
👉ZELIA- Pewnego dnia, przechodząc przez most w Alenęon, zobaczyła Ludwika. Kiedy mijał ją, usłyszała wewnętrzny głos: „To jego przygotowałem dla ciebie”. A oto fragmenty z listów, w których Zelia wyraża swoją miłość do Ludwika: Kocham Cię nad życie. Ściskam Cię całą miłością, jaką mam dla Ciebie. Towarzyszę Ci swoimi myślami przez cały dzień. Wydaje mi się niemożliwe, abym mogła żyć bez Ciebie.
Zelia dbała o rozwój swojego życia duchowego. Była pracowita, starała się mądrze wychowywać dzieci. Nie stawiała w centrum troski o urodę, chociaż dbała o siebie i o to, aby córki były ładnie ubrane.
Dzieci były dla niej darem od Boga. Z wielką radością Zelia przyjmowała poczęcie i narodzenie każdego z dziewięciorga dzieci. Bardzo je kochała i modliła się o to, aby szły trudną drogą wiary do nieba. Ich urodzenie i wychowanie uważała za swe najważniejsze życiowe zadanie.
Nie traktowała dzieci jako swojej własności. Śmierć czwórki z nich przyjęła z bólem, ale z całkowitym poddaniem się woli Bożej. Była świetną obserwatorką życia swoich córek oraz ich przewodniczką. Spędzała z nimi wiele czasu, dostosowując do każdej z nich metody wychowawcze, licząc się z odmiennością upodobań i charakteru każdej z nich.
👉TERESKA – Patronka misji, chociaż nigdy na misje nie wyjechała. 8 września 1890 złożyła śluby zakonne w Karmelu w Lisieux . Rok później odkryła „małą drogę dziecięctwa duchowego”. Pragnęła, by jej życie stało się aktem doskonałej miłości, a cierpienie możliwością jej pogłębienia i wykazania. W lutym 1893 została mistrzynią nowicjatu. Jest Doktorem Kościoła. Tytuł Doktora Kościoła (Doctor Ecclesiae Universalis) przysługuje świętym, których nauczanie wyróżnia się głębią teologiczną, wiernością Ewangelii i aktualnością dla wierzących wszystkich czasów.